Lyme behandelen zonder antibiotica: wat zijn je opties?

Auteur: Eric Bakker

Wat is de ziekte van Lyme

De ziekte van Lyme is een infectieziekte die doorgaans wordt veroorzaakt door de beet van een teek. Het speeksel van de teek is vaak (ordegrootte 2%) besmet met bacterie stammen zoals borrelia, bartonella , erchlia en virale infecties zoals TBE (Tekenbeet encefalitis). De infectie komt tot stand nadat je gestoken bent door een teek. Ik heb zelf ervaren, dat ook andere insecten dan een teek zoals een daas of steekvlieg in staat zijn om een borrelia infectie te kunnen veroorzaken! Mocht je dus niet gestoken zijn door een teek, dan is het een gevaarlijke redenatie dat je dan de ziekte van Lyme niet kan hebben. Wees er ook van bewust, dat de infectie van moeder op kind kan worden doorgegeven via de placenta! De gevolgen van een niet behandelde of slecht behandelde borrelia infectie kunnen groot zijn.

Hoofdklachten en kenmerken van de ziekte van Lyme

• Gewrichtsklachten – met name knieën – en ellenbogen. Dit staat bekend onder de naam
  Lyme-artritis. Omdat er vaak ontstekingen ontstaan in de gewrichten.
• Hersenmist – vaak heeft men vlagen van niet aanwezig zijn – een gevoel van dronken zijn.
• Moeite hebben met concentreren. Dit is vaak lyme in het hoofd en wordt lyme-borreliose genoemd.
• Hartklachten – Lyme kan ook hartklachten veroorzaken onder de noemer “AV-block”. Er
  ontstaan verstoringen in het neurologisch systeem, waardoor het hart kan gaan
  overslaan. Over ook ontstekingen aan het hart myocarditus.
• Fybromyalgie -pijn in het bindweefsel. Fybromyalgie hoeft niet perse gepaard te gaan
  met de ziekte van Lyme, maar wordt wel vaak genoemd in het klachtenbeeld. Fybromyalgie wordt vaak ook wekedelen reuma genoemd. Fybromyalgie geeft pijn in het bindweefsel.
• Ernstige vermoeidheidsklachten. Vermoeidheidsklachten komt voor bij heel veel
  verschillende ziektebeelden, maar is voor de ziekte van lyme ook zeker een
  karakteriserend kenmerk.
• Erythema Migrans (EM): Een typische rode ring of vlek (erythema migrans) op de plek
  van de tekenbeet is de belangrijkste en duidelijkste aanwijzing. Wees er wel van bewust
• dat het ontbreken van een rode kring geen garantie is dat je geen lyme hebt. Heb je wel een rode kring dan heb je hoogstwaarschijnlijk te maken met een lyme infectie

Op lange termijn kan de ziekte van Lyme invaliderend zijn, zodat men niet meer in staat is om mee te draaien in de maatschappij door vermoeidheid en verlammingen. Om een compleet beeld te krijgen van de mogelijke klachten kan je terecht bij de CBO-richtlijn. In de praktijk zie ik dat door de ziekte van Lyme het hele lichaam ontregelt raakt. Je kan daardoor ook diabetes achtige problemen krijgen of andere hormoon problemen

Hoe kijkt de reguliere zorg tegen de ziekte van Lyme aan?

Verschillende behandelmethodes in de reguliere zorg: De ziekte van Lyme staat in de reguliere zorg bekend als moeilijk te diagnosticeren en te behandelen. In de reguliere zorg bestaat er geen duidelijke consensus hoe de ziekte van Lyme
moet worden behandeld. Daarom bestaan er in Nederland meerdere richtlijnen en een veelvoud van behandelmethoden. In de CBO-richtlijn (de meest conservatieve) gaat men er van uit dat de infectie verdwenen is na de antibiotica. Strikt genomen gelooft men niet dat chronische Lyme bestaat en worden de klachten na de antibiotica afgedaan als restverschijnselen. In de
ILADS-richtlijn is men wat voorzichtiger in het trekken van deze conclusie. Als gemene deler wordt antibiotica (bv Doxycycline) als middel gezien om van de ziekte van Lyme af te komen. Mocht je meer willen weten over deze richtlijnen dan verwijs ik je naar deze link (https://www.tekenbeetziekten.nl/voor-zorgprofessionals/richtlijnen)

Diagnose Lyme

In de reguliere zorg wordt er op een aantal verschillende manier gediagnostiseerd. Hieronder in Nederland de 2 meest bekende testmethoden.

Elisa

De minst betrouwbare test, maar wel goedkope test is de Elisa test. Bij Elisa wordt getest aan de hand van de hoeveelheid antistoffen (IgM/IgG) in het bloed. De test is niet specifiek maar indicatief. Omdat na de tekenbeet er nog geen immuunstoffen aanwezig zijn in het bloed, moet je 3 a 4 weken na de tekenbeet pas gaan testen. Indien de test positief
uitvalt, dan wordt met Western Blot verder getest. Mocht de test positief uitvallen, dan wordt de specifiekere Westen Blot verder getest als een soort tweetraps raket principe.

Western Blot

De ELISA toont alleen antilichamen aan, de Western Blot laat ook zien wélke antilichamen aanwezig zijn, in de vorm van zgn. “banden”. Bij de Western Blot wordt een strook gebruikt waarop banden (strepen) ontstaan: wb-banden. Deze banden staan voor de verschillende antilichamen; ze worden uitgedrukt in getallen: bijv. p34, p39, p41 of ook wel 34kDa, 39kDa, 41kDa. Sommige van deze banden zijn specifiek voor de Lymebacterie en zijn dus bij geen andere bacterie ontdekt, zoals bijv. de band 39 kda. Ook de aanwezigheid van een enkele specifieke band, is dus een aanwijzing voor contact met de bacterie. 

Hier vindt u meer informatie over kinesioloog Eric Bakker.